آموزشی علمی

#قواعد منادا سال سوم

💢 منادی' :‌ اسمی است که در جمله بعد از یکی از حروف ندا واقع می شود و مورد خطاب متکلّم قرار می گیرد.
🌟 حرف ندا : یا

💢انواع منادی و اعراب آن
1.مناداي مفرد: مبني بر ضم و محلا منصوب
2. مناداي مضاف و منصوب

🍃📚منادای مفرد
💠 هرگاه ندا (صدا زدن) تنها با آوردن یک اسم تمام شود، منادا را مفرد می نامند. (یا علی، یا تلمیذ، یا قدس)

💠خصوصیات منادای مفرد:
1) مبنی علی الضمّ (محلا منصوب) (فقط ضمّة می گیرد.)
2) «ال» یا تنوین نمی گیرد.
3) جزء مبنی ها محسوب می شود.

🔰منادای مفرد اگر اسم علم باشد، منادای علم نامیده
می شود. (یا علیُّ ، یا محمدُ، یا فاطمةُ، یا قدسُ)
🔰اگر منادای مفرد، اسم علم نباشد، منادای نکرة مقصودة نامیده می شود. ( یا رجلُ ، یا مومنةُ و ... )
که از کتاب سوم تجربی حذف شده👆

🔰هرگاه اسمی که صدا زده می شود، «ال» بگیرد، باید قبل از آن از لفظ «أیُّها» (برای مذکر) و «أیَّتُها» (برای مونث) استفاده شود.

🔰هرگاه «أیُّها» و «أیَّتُها» درجمله بکار برود:
🌟منادا همان لفظ «ایُّ» و «ایَّـةُ» خواهد بود که منادای مفرد، نکرة مقصودة است؛ برای همین مبنی بر ضم و محلا منصوب است.
🌟"ها": حرف تنبیه
🌟اسمی که بعد از «ایُّها» یا «أیَّتُها» می آید، باید «ال» داشته و مرفوع باشد به تبعيت از منادا؛
که اگر جامد باشد، عطف بیان و اگر مشتق باشد، صفت است .

🔰یا الله= «اللَّهمَّ» از «الله + مَّ» تشکیل شده که درآن «الله» منادای علم بوده و «مَّ» حرف نداء مخصوص الله است .

📚🍃منادای مضاف:
هرگاه منادا به همراه یک اسم دیگر که مضاف الیه است، آورده شود، منادای مضاف ایجاد می شود.

💠خصوصیات منادای مضاف:
1) همواره منصوب است.
2) «ال» و تنوین نمی گیرد.
3) اگر جمع سالم یا مثنّی باشد، «ن» آن می افتد.

🔰رعایت قواعد اعراب فرعی در منادای مضاف بسیار مهم است:
یا تلمیذاتِ المدرسة!⇐ جمع مونث با کسره منصوب می شود.
یا مسلمی العالم ⇐ مضاف شده و نون آن افتاده است.

🔰مناداهایی که به « ای» ختم می شوند، غالباً خطا هستند، زیرا اسمهای مثنّایی اند که بجای «ین»، علامت «ان» که نشانه رفع است گرفته اند.
(یا اُختای❌ ⇐ یا اُختَی✅)
(یا تلمیذای❌⇐ یا تلمیذیَّ ✅)

🔰مناداهایی که به «یَّ» ختم می شوند، معمولا جمع مذکر سالم یا مثنّی بوده اند که نون آن افتاده است.
(یا والدیَّ ⇐ یا والدین + ی )
(یا مسلمیَّ ⇐ یا مسلمین + ی )
والد و مسلم : مناداي مضاف است

🔰اگر منادا یک کلمه بوده و کسره بگیرد، خطا نیست بلکه انتهای آن ضمیر «ی» بوده که نوشته نشده است. این نوع منادا، مضاف و تقدیراً منصوب است. (یا عبادِ⇐ یا عبادی) ؛ (یا رب⇐ یا ربي)
.
🔰 در اسلوب نداء می توان حرف نداء (یا) را حذف کرد. در اینحالت برای تشخیص منادا از مبتدا باید به نکته زیر توجه کرد:

🔰اگر بعد از اسمی که ابتدای جمله آمده، جمله بگونه ای باشد که گویی ما با آن اسم در حال گفتگو هستیم، آن اسم منادا خواهد بود. و اگر جمله بگونه ای باشد که گویی ما در حال گفتن خبری درباره ی آن اسم هستیم،یا بعد از اسم آغاز جمله ، فعل غایب بیاید _که ضمیرش به اسم آغاز جمله بر گردد_ مبتدا خواهیم داشت.

🔰اگر بعد از اسم ابتدای جمله، یکی از نشانه های زیر آمده باشد، آن اسم مناداست:
1- فعل مخاطب (امر و نهی و ماضی و ...)
یوسف أعرض عن هذا.
2- ضمیر مخاطب
حافظ القرآنِ علیکَ العمل به.
3- ادات استفهام.
طالب المدرسة هل درَّس المعلّمُ هذه الدرسَ؟
4- فعل یا ضمیر متکلم
ربّنا إنّي أستغفر لذنوبی الکثیرة
5. فعل مجهول و نائب فاعلش بيايد
أرسلت ُ بالتعليم..
6. لاي نفي جنس همراه با اسم و خبرش
لا خير في ود إمرئ متلون

كدام گزینه متفاوت است؟
1. مريم قالت: استذكر ذكرى ايام الشباب.
2. مريم تستذكر ذكرى ايام الشباب.
3. مريم استذكـَرت ذكرى ايام اشباب.
4. مريم استذكرتـِــ ذكري ايام اشباب.

جواب 4 ، مناداست👈چون فعل بعد از مريم ، فعل امر مخاطب است.
و بقیه صیغه ها مريم مبتداست.